کودکان کنجکاو

0
86
کودکان کنجکاو

چه چیزی باعث می شود زیاد سوال بپرسند؟

الان که دیگر نزدیک تابستان می شویم و زمان های بیشتری را در کنار کودکانمان سپری می کنیم ممکن است با سوالات بیشتری رو به رو شویم: چرا بچه من این قدر سوال میپرسد؟

ممکن است این سوال برای شما هم مطرح شده باشد در ادامه می خوایم به این سوال پاسخ دهیم.
این همه سوال از کجا به وجود می آید؟

تحقیقاتی که در هاروارد بر روی کودکان شده است نشان می دهد کودکان بین سنین دو تا پنج سال حدود ۴۰٫۰۰۰ سوال می پرسند. در طول این چند سال یک نوع تغییراتی در نوع سوالات به وجود می آید. از موارد ساده (اسم اشیا) تا ۳۰ماهگی که توضیح می خواهد. در ۴ سالگی به دنبال توضیحات است نه حقایق موجود.

همان طور که این اتفاقات می افتد مغز هم به سرعت رشد می کند. در دانشگاه واشنگتن دستگاه های پیشرفته اسکن مغز قادر به نشان دادن ارتباطات مغز جوان است. اسکن آزمایشگاه انفجار اتصالات (سیناپس ها) در مغز های جوان بین نرون ها را نشان می دهد. مغز کودکان به طور مداوم در حال تفکر یا تحریک کردن است. و در حالی که این روابط ذهنی را ایجاد می کنند، آنها در حال پیدا کردن اطلاعات هستند که بتوانند طبقه بندی با استفاده از سوال پرسیدن انجام دهند.

این بدین معنا نیست که یک کودک به راحتی بتواند سؤال بپرسد. دانشمند ها این کار را مثل ” مجموعه ای از مانورهای پیچیده ذهنی” توصیف کرده اند. از دانستن اینکه مطلبی را نمی داند شروع می شود. کودکان از سوالی که می پرسند برایشان مشخص است که می دانند چندین گزینه وجود دارد برای همین سؤالشان را مطرح می کنند برای مثال می پرسند ناهار چی داریم؟ آن ها می دانند که ممکن است سوپ باشد یا پاستا و اگر یک کودک نداند که جواب های مختلفی برای یک سؤال وجود دارد اصلاً سؤال پرسیدن از نظرش بی معنا می شود.

کودکان کنجکاو

در نهایت، کودک به صورت هدفمند شروع به پرسیدن سؤال از شخصی می کند که می داند امکان دارد جواب سؤالش را بداند.

به عنوان یک کودک با محیطی بیرون از خودشان مواجه هستند که به راحتی نمی توانند طبقه بندی و برچسب بزنند. متخصصین مغز و اعصاب کودکان به این نتیجه رسیدند که کودکان هنوز مدلی را برای دسته بندی موارد به وجود نیاوردند، بنابراین بخشی از آنچه که در حال انجام هستند از بزرگ ترها می خواهند که با جواب دادن به سؤالاتشان و دسته بندی مواردی که در محیط اطرافشان مشاهده می کنند به آن ها کمک کنند که به آن ها برچسب بزنند و آن ها را در فایل های مغزی برای کودکان قرار دهند!

جایی در بین سنین ۴ تا ۵ سال کودکان برای پرسیدن سؤالات ایده آل هستند. آن ها مهارت های زبانی کافی را برای پرسیدن سؤالات دارند و مغز آن ها گسترده و بدون برچسب های موجود و اتصالات است پس آن ها بهترین کاشف ها هستند. هاریس از هاروارد می گوید کودکان مثل انسان شناس ها هستند آن ها فقط چیزی را آزمایش نمی کنند بلکه از اشخاص اطرافشان سؤال می کنند.

معمولاً تمایل داریم این طوری فکر کنیم که کودکان توجهی به جواب ها نمی کنند و مهم نیست جوابتان چی باشد باز هم سؤال خودشان را تکرار می کنند. اما برایشان مهم است، آن ها برایشان جوابی که می گیرند خیلی مهم است. در مطالعه ای در دانشگاه میشیگان به این نتیجه رسیدند که کودکان سؤالات چرایی خود را صرفاً به خاطر آزار بزرگسالان و یا شروع یک مکالمه طولانی نمی پرسند بلکه می پرسند تا به تمام جنبه های سؤالی که دارند برسند و اگر یک کودک پیگیر یک سؤال بود به این معناست که یا از جواب راضی نیست و یا اینکه به درکی درست از موضوع نرسیده و برایش رازی کننده نیست بنابراین هی سؤالش را تکرار می کند.

اگر زمانی که کودکان از بزرگ تر ها سؤال می پرسند را به طور دقیق نگاه کنیم متوجه می شویم که دلیلی که کودک سؤالش را بارها و بارها تکرار می کند به این علت است که ما سؤالشان را درست متوجه نشدیم یا اینکه با دقت به حرفشان توجه نمی کنیم. و با پرسیدن بیش از حد سؤالات چراییشون می خواهند به ما بگویند شما من را نمی شنوید و متوجه نمی شوید من چه می خواهم.

همان طور که کودکان به پیش دبستانی می روند تغییرات در نوع کنجکاویشان به وجود می آید و با پرسش هایی از محیط اطرافشان بیشتر نشان داده می شود. و با ورود به مهد که محیطی غنی و پر از تحریکات متفاوت برای کودکان است و معلمی که برای جواب دادن به سؤالات کودکان حضور دارد اما کودکان خیلی تمایل ندارند که از مربی مهد خود سؤالاتشان را بپرسند ترجیح می دهند در خانه با یک والد سؤالاتشان را به اشتراک بگذارند.

اما حتی کودکان پیش دبستانی نسبت به کودکان دبستان سؤالات بیشتری برایشان مطرح است زیرا محیط هنوز خیلی ساختارمند نیست و کودکان اجازه دارند بازی هایی در محیط آزاد و به صورت اکتشافی انجام دهند.

واضح است که عوامل مختلفی وجود دارد که می تواند در طی سال های رشد، باعث افزایش سطح کنجکاوی کودکان شود. عواملی همچون آزاد گذاشتن کودکان در محیط های باز و اینکه زودتر از اینکه کودکان سؤال نپرسیدند ما جوابی ندهیم و هم اینکه اگر کودکی با یک وسیله اون طوری که معمولش است کاری را انجام نمی دهد سریع به او گوشزد نکنیم که این وسیله برای این کار نیست این طوری ازش استفاده می شود و… .

منبع: The book of beautiful questions, Warren Berger, psges 40-43

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید